Mirosław Krawczyk nie żyje – pamięć o aktorze Teatru Wybrzeże i serialach

Na scenie potrafił zatrzymać uwagę milczeniem, poza nią był częścią gdańskiej codzienności. Wspomnienia o Mirosławie Krawczyku łączą szacunek do rzemiosła z osobistą sympatią – od kolegów z teatru po widzów telewizyjnych seriali. Teatr Wybrzeże potwierdził jego odejście i podkreślił miejsce, jakie zajmował w zespole.

• Na deskach Teatru Wybrzeże – role, które budowały jego rozpoznawalność
• Gdańsk żegna aktora znanego z telewizji – słowa pamięci i refleksja

Na deskach Teatru Wybrzeże – role, które budowały jego rozpoznawalność

Teatr Wybrzeże ogłosił śmierć aktora i przypomniał o jego długiej obecności w gdańskiej instytucji.

“Z przykrością informujemy o śmierci wybitnego aktora Mirosława Krawczyka.”
Teatr zaznaczył, że po studiach w krakowskiej PWST Krawczyk pracował w Teatrze Śląskim w Katowicach , a doświadczenie sceniczne i filmowe ukształtowało jego precyzyjny styl gry. Z zespołem Wybrzeża związany był niemal nieprzerwanie od 1986 roku; ostatnią jego premierą była sztuka Powarkiwania Drogi Mlecznej.

W repertuarze Teatru Wybrzeże i na innych scenach występował w klasyce i w tekstach współczesnych, m.in.:

• Balladyna
• Hamlet
• Wesołe Kumoszki z Windsoru
• Karmaniola, czyli od Sasa do Lasa
• Mary Page Marlowe

Jego obecność na scenie – oparta na skupieniu i analizie postaci – była dla kolegów nie tylko wkładem artystycznym, ale i wzorem współpracy.

Gdańsk żegna aktora znanego z telewizji – słowa pamięci i refleksja

Pochodzący z Olkusza aktor, urodzony w latach 1953 – 2026, dotarł do szerokiej publiczności także dzięki filmowi i serialom. Odkryty dla kina przez Janusza Kidawę, pojawiał się w licznych produkcjach telewizyjnych, a w 2000 roku zaistniał jedną z głównych ról w telenoweli Czułość i kłamstwa. Widzowie mogli go pamiętać z:

• Radio Romans
• Złotopolscy
• Lokatorzy
• Na Wspólnej
• filmu Awantura o Basię (w którym wystąpił razem z żoną Marią)

Prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz podzieliła wspomnienie osobiste i kondolencje rodzinie:

“Znałam go niemal od dziecka. Tym boleśniej przychodzi dziś powiedzieć: do zobaczenia, Mirku.”
W swoim wpisie podziękowała też za role i chwile oddane gdańskiej scenie, składając wyrazy współczucia żonie oraz dzieciom.

Jego kariera to przykład tego, jak praca w teatrze i mediach potrafi budować rozpoznawalność, nie zatracając jednocześnie artystycznej rzetelności. Dla wielu mieszkańców Gdańska i pomorskiej publiczności był aktorem, którego gra trafiała w emocje bez zbędnej gestykulacji.

Perspektywa lokalna – co to znaczy dla widza i teatru
Jego odejście to moment refleksji nad trwałością teatralnych wspomnień: spektakl zostaje w pamięci widzów dłużej niż pojedynczy sezon, a repertuarowe role służą jako punkt odniesienia dla kolejnych pokoleń. Dla mieszkańców, którzy śledzili jego sylwetkę w telewizji i przychodzili na lokalne premiery, strata ma wymiar osobisty – warto wrócić do nagrań i inscenizacji, by przypomnieć sobie, jaką jakość gry wnosił na scenę.

na podstawie: Urząd Miejski w Gdańsku.