Śmierć prof. Marka Podhajskiego - kompozytor, pedagog i badacz muzyki

W Gdańsku zmarł wybitny muzykolog i pedagog Marek Podhajski, urodzony 7 kwietnia 1938. Jego dokonania – od pracy dydaktycznej po badania nad muzyką XX wieku – mocno wpisały się w życie uczelni muzycznej i poza nią. Wspomnienia o nim formują się tam, gdzie tworzył warsztat i gdzie inspirował kolejne pokolenia.

• Akademia Muzyczna w Gdańsku była sceną jego najważniejszych działań
• Instytut Teorii Muzyki i publikacje, które dokumentują jego zainteresowania badawcze
• Międzynarodowe rozdziały życia zawodowego i wpływ poza Trójmiastem

Akademia Muzyczna w Gdańsku była sceną jego najważniejszych działań

Profesor Podhajski był postacią rozpoznawalną na gdańskiej uczelni muzycznej przez niemal dwie dekady, od początku lat 70. Do jego najbardziej wpływowych ról należały funkcje kierownicze i organizacyjne, które pomagały budować naukowe zaplecze instytucji. Wśród pełnionych stanowisk warto wymienić:

• dziekan Wydziału Wychowania Muzycznego — 1972–1975,
• dziekan Wydziału Kompozycji i Teorii Muzyki — 1975–1978,
• kierownik Katedry Kompozycji i Teorii Muzyki — 1972–1978,
• dyrektor Instytutu Teorii Muzyki — 1978–1982 i 1987–1990,
• prorektor uczelni — 1982–1984.

To właśnie z jego inicjatywy powstał m.in. Instytut Teorii Muzyki oraz uczelniane wydawnictwo, a także regularne międzynarodowe sesje naukowe, które przyciągały badaczy z zagranicy.

Więcej aktualności z Gdańska znajdziesz na stronie głównej glosgdanska.pl, a wydarzenia i imprezy na najbliższe dni zawsze na glosgdanska.pl/wydarzenie.

Instytut Teorii Muzyki i publikacje, które dokumentują jego zainteresowania badawcze

Jego prace badawcze skupiały się przede wszystkim na warsztacie kompozytorskim XX wieku, analizie form i problematyce techniki dźwiękowej, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości polskiej. Do ważniejszych pozycji w dorobku należą publikacje takie jak:

• “Interpretacja matematyczno-logiczna elementarnych pojęć harmonii funkcyjnej” — 1974,
• “Formy muzyczne” — 1991,
• studium „Nowy system muzyki ks. Jana Jarmusiewicza w perspektywie polskich prac z harmonii XIX wieku” — 1992,
• “Dictionary of Icelandic Composers” — 1997.

Był promotorem wielu prac dyplomowych i doktorskich; jego badania przyczyniły się do lepszego rozumienia technik kompozytorskich XX wieku. Za działalność naukową i dydaktyczną był wielokrotnie wyróżniany: otrzymał m.in. Srebrny Krzyż Zasługi (1976), Złoty Krzyż Zasługi (1978), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983), Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2013) oraz nagrody miasta Gdańska — Splendor Gedanensis (2007) i Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (2021).

Międzynarodowe rozdziały życia zawodowego i wpływ poza Trójmiastem

Kariera profesora miała także szerokie tło pozamiejscowe. Rozpoczął pracę w Bydgoszczy, przez pewien czas wykładał w Olsztynie i Słupsku, a od połowy lat 90. był związany z Uniwersytetem Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Wyjątkowym etapem była praca w szkole muzycznej w Akureyri na Islandii — tamtejsze doświadczenia zaowocowały m.in. publikacją dokumentującą islandzkich kompozytorów.

Jego życie prywatne także splatało się z nauką — był mężem prof. Anny Podhajskiej, cenionej biotechnolożki.

Na podstawie materiałów archiwum Akademii Muzycznej w Gdańsku i Gedanopedii wiadomo, że uczelnia oraz wydziały, z którymi był związany, najpewniej przygotują oficjalne wspomnienia i informację o planowanych uroczystościach żałobnych. Warto śledzić komunikaty tych instytucji, jeśli ktoś chce uczcić pamięć profesora lub dowiedzieć się o wydarzeniach upamiętniających jego dorobek.

na podstawie: serwis gdansk.pl.