W Gdańsku odsłonięto tablicę upamiętniającą Gabriela Narutowicza na Politechnice

W Gdańsku odsłonięto wyjątkową tablicę upamiętniającą Gabriela Narutowicza pierwszego prezydenta Polski i wybitnego inżyniera. To niecodzienne wydarzenie zgromadziło blisko sto osób związanych z Politechniką Gdańską, które wspólnie uczciły pamięć tej niezwykłej postaci, łącząc historię z nowoczesnością.

• Gdańska Politechnika z nowym symbolem pamięci o Narutowiczu
• Gabriel Narutowicz historia człowieka, który zmienił losy Polski

Gdańska Politechnika z nowym symbolem pamięci o Narutowiczu

Na murze portierni Politechniki Gdańskiej, tuż przy głównej bramie wjazdowej na dziedziniec uczelni, zawisła pamiątkowa tablica poświęcona Gabrielowi Narutowiczowi. Przedstawia ona jego profil oraz krótką inskrypcję podkreślającą jego zasługi jako pierwszego prezydenta Rzeczypospolitej oraz profesora politechniki w Zurychu, gdzie specjalizował się w budowie elektrowni wodnych.

Uroczystość odsłonięcia zgromadziła około stu uczestników absolwentów i pracowników naukowych uczelni. Wśród nich był rektor Politechniki Gdańskiej prof. Krzysztof Wilde oraz Jan Wyrowiński, prezes Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. Wydarzeniu towarzyszyła wystawa prezentująca życie i dokonania Narutowicza, dostępna dla wszystkich zainteresowanych w gmachu głównym uczelni.

Gabriel Narutowicz historia człowieka, który zmienił losy Polski

Choć Gabriel Narutowicz nie miał bezpośrednich związków z Gdańskiem, jego życiorys jest fascynującym świadectwem determinacji i patriotyzmu. Urodzony w 1865 roku na Żmudzi, zdobywał wykształcenie w Petersburgu i Zurychu, gdzie został profesorem i pionierem elektryfikacji dzięki projektom elektrowni wodnych.

Jego działalność społeczna obejmowała wsparcie dla Polaków prześladowanych przez carat oraz zaangażowanie w pomoc ofiarom I wojny światowej. Po odzyskaniu niepodległości wrócił do kraju, by pełnić funkcje ministra robót publicznych i ministra spraw zagranicznych.

Gabriel Narutowicz nie miał związków z Gdańskiem. Urodzony w 1865 roku, dorastał na Żmudzi, w Wielkim Księstwie Litewskim. Studiował w Petersburgu i na Politechnice w Zurychu, gdzie zdobył dyplom. Nie wrócił do kraju. Dzięki swoim wybitnym talentom zaczął robić karierę inżyniera, w 1895 roku przyjął obywatelstwo Szwajcarii.

W grudniu 1922 roku został wybrany na pierwszego prezydenta Polski przez Zgromadzenie Narodowe, jednak jego kadencja trwała zaledwie dwa dni padł ofiarą zamachu dokonanego przez przeciwników politycznych. Jego tragiczna śmierć pozostaje jednym z najbardziej dramatycznych momentów polskiej historii międzywojennej.