Diana wróciła do Wielkiej Hali Dworu Artusa - zrekonstruowana grupa rzeźbiarska

Podczas uroczystości 31 października 2025 do wnętrza Dworu Artusa powróciła zaginiona grupa rzeźbiarska „Kąpiel Diany”. Wydarzenie zamyka ponad dwudziestoletni etap odtwarzania elementów wystroju Wielkiej Hali. W tle – międzynarodowa pomoc i praca miejscowych konserwatorów oraz rzeźbiarzy. Nową wersję wykonał gdański twórca Stanisław Wyrostek.

• Gdańsk - ślady z przeszłości i długa droga odbudowy
• Dwór Artusa - międzynarodowe wsparcie i darowizny
• Co przedstawia „Kąpiel Diany” i co dalej czeka wnętrze

Gdańsk - ślady z przeszłości i długa droga odbudowy

Oryginalna kompozycja powstała w 1589 roku; zaginęła podczas walk w marcu 1945. Sam gmach został odbudowany w latach 1948–1952, ale historyczny wystrój wnętrza przywracano stopniowo. Od 1997 roku, dzięki współpracy Muzeum Gdańska, darczyńców i rzemieślników, zrekonstruowano blisko siedemdziesiąt elementów wystroju. Zrekonstruowana grupa rzeźbiarska trafiła z powrotem do przestrzeni dawnej Ławy Malborskiej i jest dostępna podczas zwiedzania oddziału Muzeum Gdańska.

Pięć lat temu opublikowaliśmy katalog strat wojennych, który uświadomił nam, że oryginały nigdy nie powrócą. Ta świadomość stała się impulsem do działania. Dziś z dumą świętujemy niemal pełne odtworzenie wystroju rzeźbiarskiego Dworu Artusa, będącego owocem mistrzowskiego rzemiosła i międzynarodowej współpracy.

• Waldemar Ossowski, dyrektor Muzeum Gdańska

Dwór Artusa - międzynarodowe wsparcie i darowizny

Ostatni etap rekonstrukcji zrealizowano dzięki wsparciu Czterech Bractw Gdańskiego Dworu Artusa w Lubece oraz Stowarzyszenia Pielęgnowania Tradycji Bractw Dworu Artusa. Do zbiórki społecznej włączyło się około 270 osób, a całkowite wsparcie przekroczyło 43 000 euro. Łącznie darowizny prywatne na odbudowę wystroju sięgnęły ponad 121 000 euro. Praca międzynarodowych partnerów była podkreślana jako gest łączący pamięć z działaniem.

Symbol obywatelskiego ducha, spotkania i przyjaźni, które przekraczają granice państw – taki pozostaje Dwór Artusa od wieków. Od ponad 25 lat łączy nas wyjątkowa więź z Muzeum Gdańska, oparta na zaufaniu, szacunku i wspólnej odpowiedzialności za dziedzictwo Hanzy.

• Andre Esperling, Bractwa Ław Gdańskiego Dworu Artusa w Lubece

Co przedstawia „Kąpiel Diany” i co dalej czeka wnętrze

Kompozycja odwołuje się do mitu z Metamorfoz Owidiusza: Diana i jej nimfy zaskakiwane są przez myśliwego Akteona, który w karze zostaje przemieniony w jelenia. W pierwotnej grupie znajdowały się trzy kobiece postacie, dwa psy myśliwskie oraz postać Akteona z porożem. Towarzyszyło temu iluzjonistyczne tło wodne i ogrodowe; malowidło tła datowane jest na ok. 1690 rok, przypisywane prawdopodobnie Johannowi Körnerowi, i zostało bezpowrotnie utracone w 1945 roku. Nową rzeźbę wykonał Stanisław Wyrostek, a kompozycja ustawiona jest w miejscu pierwotnej ekspozycji.

Mit o Dianie odczytywano jako przypowieść o granicach, jakie człowiek zachować wobec prawa, porządku i boskości. Wykładnia była jasna – ciekawość, pożądanie i brak umiaru prowadzą do zguby.

• Izabela Jastrzembska-Olkowska, kierowniczka Dworu Artusa

Przywrócenie „Kąpieli Diany” zamyka kluczowy etap rekonstrukcji rzeźb; do uzupełnienia pozostały jeszcze m.in. figura Saturna z konsolą i dwa ornamenty ażurowe. Kolejnym dużym wyzwaniem muzeum będzie odtworzenie wielkoformatowych malowideł, które dopełnią historyczny wystrój Wielkiej Hali.

na podstawie: serwis gdansk.pl.