Gdański cmentarz-symbol łączy ślady dawnych wyznań i kultur

Nie ma tu jednego obrządku ani jednego języka. Układ cmentarza, znaki religijne i fragmenty nagrobków z dawnych gdańskich nekropolii tworzą wspólną przestrzeń pamięci. Jej wymowa obejmuje także tych, których groby nie zachowały imion.

Cmentarz-symbol zaprojektowano na planie trójnawowego kościoła. Główna oś prowadzi w stronę krzyża Millenium na Grodzisku, a aleja drzew łączy bramę z ekumenicznym ołtarzem.

• Aleja drzew prowadzi ku ołtarzowi z czarnego granitu
• Kamienie z dawnych nekropolii tworzą boczne nawy

Aleja drzew prowadzi ku ołtarzowi z czarnego granitu

Ołtarz pełni zarazem funkcję katafalku. Na jego cokole umieszczono rzeźby wzorowane na autentycznych nagrobkach. Widnieją na nich symbole różnych religii oraz napisy w wielu językach.

Taki układ pozwala odczytać miejsce jako upamiętnienie wielu tradycji, a nie jednej wspólnoty. Ważnym elementem jest też fragment wiersza „Kadisz” Maszy Kaleko:

„Tym, co imion nie mają na grobie, a tylko Bóg jedyny wie, jak kto się zowie”

– Masza Kaleko, fragment wiersza „Kadisz”

Cały utwór wyryto na murze przy wejściu.

Więcej lokalnych informacji z Gdańska jest na glosgdanska.pl. Sprawdź też, co dzieje się w najbliższych dniach – wydarzenia i imprezy zbieramy na glosgdanska.pl/wydarzenie.

Kamienie z dawnych nekropolii tworzą boczne nawy

Po obu stronach głównej alei znajdują się kwatery z fragmentami kamieni nagrobnych przeniesionymi z dawnych gdańskich cmentarzy. Dzięki temu historia różnych wyznań jest obecna nie tylko w znakach i napisach, lecz także w materialnych pozostałościach dawnych nekropolii.

Miejsce przypomina również o osobach, których grobów nie da się dziś rozpoznać po imieniu. To wymiar pamięci, który łączy zachowane fragmenty nagrobków z wierszem przywołującym tych, o których pamięć nie ma własnego kamiennego znaku.

na podstawie: Urząd Miejski Gdańsk.