Kiedy wolność staje się towarem. Gdańsk reaguje na handel ludźmi

W Gdańsku coraz głośniej mówi się o jednym z najcięższych współczesnych przestępstw — handlu ludźmi. Podczas obchodów Europejskiego Dnia Przeciwko Handlowi Ludźmi przypomniano, jak wygląda mechanizm tego procederu i gdzie szukać wsparcia. Miasto angażuje instytucje pomocowe i służby, by ofiary nie zostały same.

• Skala i formy przestępstwa
• Praca Pomorskiego Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi
• Wsparcie w Gdańsku i gdzie szukać pomocy

Skala i formy przestępstwa

Handel ludźmi to nie tylko obraz z filmów — to system działań mających na celu zniewolenie i eksploatację drugiego człowieka. Zgodnie z art. 115 § 22 Kodeksu karnego przestępstwo obejmuje takie czynności jak werbowanie, transport, przekazywanie czy przetrzymywanie osoby, pod warunkiem że zostały użyte środki takie jak przemoc, groźba, podstęp lub nadużycie zależności.

W praktyce oznacza to między innymi:

• wykorzystywanie do prostytucji i pornografii,
• przymusową pracę lub świadczenie usług,
• zmuszanie do żebractwa,
• handel organami,
• handel dziećmi.

Eksperci zwracają też uwagę na nowe pola eksploatacji: niewolnictwo domowe, fikcyjne małżeństwa, wykorzystywanie w przestępczości gospodarczej czy wyłudzanie świadczeń. Globalne trendy — migracje, tanie i szybkie podróżowanie oraz rekrutacja przez internet — ułatwiają przestępcom kontakt z potencjalnymi ofiarami. Szacunki wskazują, że co roku około 2 mln osób doświadcza handlu ludźmi, z czego 1/3 to dzieci.

Praca Pomorskiego Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi

Na Pomorzu działania koordynuje grupa ekspercka powołana zarządzeniem wojewody — 227/2015 z 14 sierpnia 2015 r. Zespół ma za zadanie usprawniać prewencję, pomoc i reintegrację ofiar oraz mobilizować samorządy, fundacje i stowarzyszenia do wspólnych inicjatyw.

W ciągu dekady funkcjonowania Zespół organizował kampanie informacyjne o bezpiecznych wyjazdach, szkolenia, wystawy, konkursy dla młodzieży i stoiska profilaktyczne podczas imprez. Współpracował z Wojewódzkim Urzędem Pracy, publicznymi służbami zatrudnienia i organizacjami pozarządowymi, szkolił operatorów numeru 112 i angażował blisko 10 tys. uczestników w różne przedsięwzięcia edukacyjne. W pracach Zespołu bierze udział także Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Gdańsku; w jego imieniu w zespole działa m.in. Anna Libiszewska, kierowniczka Ośrodka Interwencji Kryzysowej.

Informację opracował kmdr ppor. SG dr Robert Mroczek, przewodniczący Pomorskiego Zespołu, a materiał przekazała Sylwia Ressel z MOPR.

Wsparcie w Gdańsku i gdzie szukać pomocy

Osoby będące ofiarami handlu ludźmi lub świadkowie takich sytuacji mogą korzystać zarówno z usług państwowych służb, jak i miejskich punktów wsparcia. W Gdańsku jednym z miejsc pierwszego kontaktu jest Ośrodek Interwencji Kryzysowej MOPR, z siedzibą przy pl. Ks. Gustkowicza 13. Całodobowy telefon OIK to +48 58 511 01 21, a do koordynacji działań udostępniono też e‑mail [email protected].

Dostępne numery i linie pomocowe:

• numer alarmowy 112,
• Telefon zaufania dla ofiar i świadków handlu ludźmi: +48 22 628 01 20 lub +48 22 628 99 99,
• Pomorski Wojewódzki Zespół do Spraw Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi: +48 307 72 87.

W Gdańsku specjaliści OIK współpracują ze służbami i organizacjami pozarządowymi, oferując kompleksowe wsparcie — od pomocy kryzysowej, przez procedury zapewniające bezpieczeństwo, po działania ukierunkowane na reintegrację. Przeciwdziałanie wymaga współdziałania na wielu poziomach: edukacji, szybkich reakcji służb oraz dostępności miejsc, gdzie ofiary mogą zgłosić się po pomoc.

na podstawie: MOPR Gdańsk.