Estakada Okopowa - pół wieku zmian, usterek i kolejny remont za 6,15 mln zł

3 min czytania
Estakada Okopowa - pół wieku zmian, usterek i kolejny remont za **6,15 mln zł**

W centrum Gdańska fragment trójpoziomowego węzła komunikacyjnego od lat przyciąga uwagę kierowców i inżynierów. Estakada Okopowa, zaprojektowana jak ogromny bumerang, po ponad pięćdziesięciu latach eksploatacji znowu wymaga gruntownych napraw. Miasto przygotowuje się do prac etapowych, które mają przedłużyć życie obiektu bez ograniczeń nośności.

  • Historia Estakady Okopowej - szybka budowa i pierwsze symptomy problemów
  • Gdańsk mierzył przyczyny awarii - sól i błędy wykonawcze
  • Co zmieni planowany remont - prace etapowe i konsekwencje dla ruchu

Historia Estakady Okopowej - szybka budowa i pierwsze symptomy problemów

Pomysł na skrzyżowanie z estakadą powstał w dokumentach Biura Projektów Budownictwa Komunalnego, w zespole pod kierunkiem mgr inż. Maksymiliana Wolfa. Budowę rozpoczęto w 1971 r., a inwestycja szybko stała się jednym z elementów rozrastającej się wówczas sieci drogowej łączącej nowe inwestycje przemysłowe z centrum miasta. Tunel zachodni oddano do użytku w czerwcu 1973 r., wschodni w 1974 r., a pierwsze samochody wjechały na estakadę 15 października 1975 r..

Estakada miała kształt bumeranga - długość 300,00 m, szerokość zmienną 9,00–9,75 m, nośność zapewniało 11 przęseł o rozpiętości 24,00–38,00 m, posadowionych na 283 palach typu Franki, osadzonych na głębokości 7,00–15 m. Trasa poprowadzona była nad zasypaną fosą obronną sięgającą do 14 m poniżej poziomu terenu. Realizacja inwestycji toczyła się pod silnym naciskiem terminów - umowa z wykonawcą podpisana została 1 lipca 1974 r., a zamierzone terminy i presja polityczna wymusiły szybkie tempo robót.

Już w pierwszych miesiącach eksploatacji pojawiły się poważne usterki nawierzchni i elementów konstrukcyjnych - spękania, odsłonięte zbrojenia, rozsypujące się krawężniki. Szybki montaż w warunkach oszczędności i z pominięciem zalecanych technologii odbił się na trwałości obiektu.

Gdańsk mierzył przyczyny awarii - sól i błędy wykonawcze

Po narastających uszkodzeniach zlecono ekspertyzy Politechniki Gdańskiej - już w marcu 1976 r.. Raporty wskazały na niską jakość robót w końcowej fazie budowy oraz negatywny wpływ soli stosowanej do zwalczania gołoledzi przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania na zbyt młody beton. Sprawa trafiła do arbiterów gospodarczych i przeciągała się do końca 1977 r.. W efekcie część kosztów napraw obarczono inwestora i wykonawcę - Przedsiębiorstwo Dróg i Mostów zapłaciło 313.630,00 zł, zaś PPRM obciążone zostało karą 259.150,00 zł.

Kolejne dekady przyniosły działania naprawcze i modernizacje. W 1992 r. zakupiono i zamontowano importowane dylatacje firmy GLACIER za kwotę 44.663.000,00 DM, a w latach 1996–1997 przeprowadzono remont kapitalny obejmujący wymianę izolacji, nawierzchni i zabezpieczeń. Prace konserwacyjne kontynuowano - na przełomie 2018/2019 r. wymieniono skorodowane elementy barierek, a w połowie 2019 r. z powodu pogarszającego się stanu technicznego ograniczono jezdnię do jednego pasa ruchu.

Co zmieni planowany remont - prace etapowe i konsekwencje dla ruchu

Miasto zapowiada kolejny remont kapitalny obejmujący naprawę izolacji i nawierzchni, wymianę dylatacji, naprawę spodu konstrukcji i podpór oraz uprzątnięcie terenu pod estakadą. Zakres robót przewiduje m.in.:

  • naprawę izolacji i nawierzchni jezdni,
  • wymianę dylatacji,
  • naprawę spodu konstrukcji nośnej oraz podpór,
  • uporządkowanie terenu pod obiektem.

Koszt inwestycji szacowany jest na 6,15 mln zł brutto, a czas realizacji wyniesie 15 miesięcy od podpisania umowy. Prace będą prowadzone „połówkowo” - z zachowaniem ruchu drogowego na estakadzie, jednak roboty przy podpórkach i spodzie konstrukcji będą wymagały wyłączeń trakcji tramwajowej. Tymczasowa organizacja ruchu zostanie skoordynowana z przebudową trakcji tramwajowej, którą przygotowuje odrębne postępowanie.

Dla mieszkańców i użytkowników oznacza to etapowanie utrudnień - możliwe są lokalne zmiany pasów, prace nocne i krótkotrwałe wyłączenia ruchu tramwajowego związane z naprawami podpór. Po zakończeniu robót estakada ma pozostać w eksploatacji bez ograniczeń nośności, a zabiegi konserwacyjne powinny poprawić zarówno bezpieczeństwo, jak i estetykę obiektu.

Mimo że historia estakady pokazuje, jak szybko budowane rozwiązania mogą wymagać wielokrotnych napraw, planowane prace dają realną szansę na przedłużenie użytkowania tej charakterystycznej części miejskiej infrastruktury. Mieszkańcy powinni śledzić informacje o organizacji ruchu i terminarzu prac, bo etapy remontu będą bezpośrednio wpływać na codzienne dojazdy.

na podstawie: Zarząd Dróg Gdańsk.

Autor: krystian